Edison Gjergo, shpirti i ndjerë i Artit Shqiptar!

“- Sot është Dita Ndërkombëtate e Artistit. Ku të shkon mendja? – Tek piktori Edison Gjergo? – Pse?…”


Nga Agim Janina

– Sot është Dita Ndërkombëtate e Artistit. Ku të shkon mendja?
– Tek piktori Edison Gjergo?
– Pse?
– Ishte nga shpirtrat më të ndjerë të Artit Shqiptar. Piktor i talentuar… një tel kitare këputur nga rregjimi.
Kur u mësua lajmi ishte mëngjes. Dënohej një piktor. Edison Gjergo. Bota artistike mbajti frymën një çast. Një pshehrëtimë frike u përhap ngadalë. Më pas u kthye në kërcënim.
– Pse? Pse? Pse?
– E kishte tepruar. Fliste shumë…
– Si mund të dënohet një piktor se fliste shumë?!
– Duhej të flisje atë që të mësonin. Pinte dhe… i hante goja…
– Edhe?
– Nuk ishte kjo kohë. Nuk lejohej… të flisje… dmth të mos ishe në një mendje me pushtetin.
– Nuk të kuptoj… nejse vazhdo.
– Dikush tjetër tha:
“Do të na marrë në qafë”!
– Pse?
– Dikush në baret e kryeqytetit la kafen e mëngjesit mbi tavolinë pa pirë. Nxitoi të shkonte në studio, në shtëpi të fshihte gjurmët si të ishin vepra krimi…
– Çfarë gjurmësh?!
– Ndonjë skicë, tablo në formë etydi, ndonjë vepër arti me ndikime nga arti modern, si psh nga impresionistët…
– Impresionistët?!
– Pse çuditesh! Atë botë nuk lejohej.
– Idiotë ishin?!
– Aspak. Siç thoshte një shkrimtar humorist, idiotë kemi sa të duash. Na mungojnë Dostojevskët.
– Ha… ha… ha.. e bukur!
– Atë botë nuk qeshje dot.
– Duhej të fshije artin?
– Të fshehësh artin është si të fshehësh fëmijën nga ata që duan të ta vrasin…
– Kishte që e fshehën?
– Jo.
– Pse?
– Diktatura ishte e rëndë…
– Dhe?
– Dhe çfarë?
– Domethënë e hëngri…
– Gjergo më pëlqen shumë. Kur shoh tablotë e tij sikur ndjen muzikë.
– E vërtetë. Kur pikturonte studio e tij mbushej me muzikë. Dëgjonte Bethovenin, Moxartin… Bahun e pëlqente tmerrësisht.
– Bahu është përtej së qenit magjik… ka një frymë që të fut në një tjetër botë.
– Ndaj edhe Gjergo e pëlqente. E largonte nga bota ku jetonte. Ndihet kjo në tablonë “Epika e yjeve të mëngjesit”…
– Sa titull poetik!
– Mbas një nate të gjatë, kaluar bashkë me një poet, u gjet titulli. Nuk ka vepër të dytë në Shqipëri me titull më poetik e më të bukur. Është gur kilometrik, tablo sa poetike, aq edhe tragjike. Ndaj për të duhet një përshpirtje kujtimi dhe nderimi. Tabloja ishte njëherazi apogjeu i lavdisë dhe fillimi i rrokullimës dhe renia e thyerja fizike e morale në burgun e Spaçit.
– Kam dëgjuar se në burg…
– Hesht… hesht. Edisoni ishte artist dhe burgu nuk është për artistë.
– Mbyllje tragjike e jetës…
– Vite më vonë duke kujtuar piktorin rebel, një mik piktor më tha, “Edisoni ishte lokomotiva. Ne të tjerët ishim vagonët. Tani atë e arrestuan. Ne mbetëm pa lokomotivë, por vazhdojmë të ecim si vagonë, secili për hesap të vet…”

Hasani: Shqipëria në KDNJ, për një botë ku çdo njeri të jetojë me dinjitet dhe respekt

Shqipëria theksoi prioritetet e saj në Segmentin e Nivelit të Lartë të KDNJ, që po mbahet në Gjenevë.

Global 360

Agjencia e Statistikave, SHBA partneri kryesor për eksportet e Kosovës

Në janar të këtij viti, vlera e mallrave të eksportuara me vendet e botës arritën në 20.1 milionë euro, ose…

Diplovista

Moisiu: Greqia të ndryshojë sjelljen ndaj Shqipërisë!

Ish-presidenti i Shqipërisë Alfred Moisiu, intervistë për Euronews Albania

Gjeopolitika

Pika të zeza apo të ndritshme?

Viti 2024 duket që do të shënjohet nga luftrat dhe zgjedhjet, të cilat do të ndikojnë në fatin e një…

OPED

“Mes frikës dhe frymëzimit”, Maks Velo në studion time!

"Maksi qeshi, duke më thënë: Po të rrëfej diçka që s’ia kam thënë askujt më parë..."

Profil

Ibrahim Kodra, “poskubisti” i fundit në Europë

Kur ishte fëmijë, portreti që i bëri komandantit të xhandarmërisë së qytetit rezultoi fatsjellës për të.

Masmedia

Hasani: Shqipëria në KDNJ, për një botë ku çdo njeri të jetojë me dinjitet dhe respekt

Shqipëria theksoi prioritetet e saj në Segmentin e Nivelit të Lartë të KDNJ, që po mbahet në Gjenevë.