Më 5 janar 1555 prifti katolik shqiptar dom Gjon Buzuku përfundoi së shkruari “Mesharin” e tij, që deri më sot njihet si vepra e parë e llojit dhe njëkohësisht si i pari dokument letrar i botuar në gjuhën shqipe.

Vetë autori, dom Gjon Buzuku, shkruan në parathënien e “Mesharit” se e mbaroi “së shkruami” veprën më 5 janar 1555. Në vitin 1740 Mesharin e zbuloi ne Bibliotekën e Propagandës Fide, afër Romës, ipeshkvi i Shkupit imzot Gjon Nikollë Kazazi nga Gjakova. Në 1909, e rizbuloi arbëreshi Pal Skiroi, në Bibliotekën e Vatikanit në Romë, ku gjendet edhe sot me shënimin Katalogu: R.G. Liturgia III, 194.

At Justin Rrota ishte i pari që solli nga Biblioteka Apostolike e Vatikanit në vitin 1929 tre riprodhime të fotografuara të Mesharit të hershëm.

“Meshari” është një vepër monumentale e gjuhës shqipe dhe e kulturës shqiptare. Puna për të kishte filluar më 20 mars 1554, ndërkohë që në gjuhën shqipe nuk ekzistonte përkthimi i shkrimeve të shenjta biblike. Duke parë nevojën e madhe që kishin besimtarët e krishterë shqiptarë për të dëgjuar e kremtuar Fjalën e Zotit, Liturgjinë e Sakramentet e Shenjta në gjuhën amtare, dom Gjon Buzuku vendosi të hartonte këtë vepër.

Burimi ATSH