Nga Mimoza Prifti

Buzeqeshja eshte shprehje universale, qe presupozohet te transmetoje miresine apo lumturine e individit; shprehja me e kuptueshme njerezore qe me lindjen e njeriut.

Ne Finlande, vendin qe kryeson listen e vendeve me te lumtura ne bote, njerezit pothuajse nuk buzeqeshin. Ne ambiente publike, ne se shohin dike qe buzeqesh pa arsye, mendojne se i buzeqeshuri mund te jete nje i dehur, nje drogaxhi, nje i cmendur apo nje amerikan.

Jo vetem ne Finlande, por dhe ne vendet e Evropes Lindore, dhe ne Orient, te buzeqeshurit pa arsye ndihet i neveritshem, shihet si marrezi, si mungese inteligjence.

Ne Ameriken e Veriut, ne Amerike dhe Kanada, buzeqeshja eshte celesi qe te hap dyert apo te stampon ne fotografi apo kujtese. Buzeqeshja duhet te shoqerohet me hapje te sforcuar goje dhe me prezantim te dhembeve. Jo me kot dhembet e amerikaneve jane gjithmone te bardhe e te mprehte. Me prezantimin e dhembeve identifikojne buzeqeshjen dhe lumturine. Problem jane femijet orientale apo lindore, qe ne kete kontinent te globalizmit duhet te harrojne buzeqeshjen me sy e te mesohen me fallcitetin e buzeqeshjes dhembe jashte.

– Te buzeqeshesh si amerikan apo fisnik si Evropian?

– A manipulohet, a korruptohet buzeqeshja?

Per te marre pergjigjen e ketyre pyetjeve duhet te pyesesh nje amerikan!