Poeti dhe përkthyesi përmetar, Sinan Vaka, dallohet për stilin e tij të hijshëm, në vargun e skalitur me mjeshtëri, si një “përqafim etern” me vargun e bukur.

Herë të fut me poezitë e tij “në pyllin e hidhërimit njerëzor”, dhe herë “shirat e mendimeve që lagin gjithkund”.

Këto janë disa poezi prej nektarit poetik të Sinan Vakës.

SEKRETET JETËSORE

Në rrugën e varrezave,
Vetmi e trishtë
Dhe lule nën kujdesje zemrash.
Edhe pas mijëra vjetësh
Këtu do të ketë yje të errët .
Hija e një selvie ,do të lëkundet në erë…
Kalimtari i rastit do të mërmërisë me vete
Madje kur të ndalet ,
Do të përhumbet në një det pikëllimi.

Të flak në humnerën e brengave
Sekretet e dhimbjes .

BUZEQESHJA MANEKINE

Më kupton këto çaste në rrugën “Formigara“
Në përpëlitje me dhimbjet deri në qiell,
Duke ecur si dordolec tregut midis reklamash,
E duke vijëzuar mjerrane hijen nëpër diell.

Në suprinat e qelqta reflekset diellore
Dhe mjegullsia ime nga çmenduria e çmimeve,
E vetmja bujari e tepëruar dhe djallëzore
Buzëqeshja e pajetë e manekinëve.

SORESINA Itali 2006

BRAKTISJA E TURRMËS

Te kjo pjacë e murrmë dhe mesjetare
Mund ta blesh si të duash përçmimin,
Kur ndjejnë të folurën e një gjuhe tjetër,
Një tjetër race, të braktisin dhe ikin.

Ç’ngelet nga dritësimi iluzor ku ndodhesh ?
I lodhur nga fatkeqësia e të qenurit “ ndryshe “,
I paforcë të ndreqësh këtë botë opinionesh,
Largohesh si një pikëz e kotë, turmës larushe.

SOREZINA Itali 2005

—–

PERMETI IM I LINDJES!

Sa më dhemb çdo kujtim i harruar,
Që rizgjohet dhe kryeneç më poshtëron,
Sa më dhemb kjo kornizë e coptuar
E qytetit që ishte dhe tani më nuk rron.

Shirat e mendimeve që lagin gjithkund
Dhe ftohtësia e erërave që ngrihen dhimbjes,
Jane pak që të rikujtojnë çfarë u humb,
Nga shpirti dhe nga qyteti im i lindjes.

—-

TELEFONATA E FUNDIT

ALO !

Ku je ?
Duke imagjinuar fytyra yjesh
Ndjej qiejt eternë gati të kotë …
Kërkoj të bindem , ndoshta mundesh…
Do të të pres gjithë jetën me dy pika lotë .