Përjetësia…!

Një vjeshtë u nisa për në varrin e Artur Rembosë, poetit tim të dashur. Treni nxitonte…

Kjo dashuri, jetën po ma vjedh!

“Kjo dashuri, zeher zemrën ta mbledh, … si kafe e zezë, e fortë!”

“Më shtjer pak verë, të hapen venat e çmendurisë…”

“Më hidh pak ujë, të zgjaten gishtat e frymëzimit… Se kur të mbrrij mbi buzët e tua…”