Nga Dr. Monika Stafa

Nuk është e vështirë t’i dallosh njerëzit që lexojnë rregullisht. Ata nuk mbajnë domosdoshmërisht një libër në dorë, por e mbajnë gjithmonë në mendje dhe në zemër.

Janë njerëz që flasin me maturi, dëgjojnë me vëmendje dhe kuptojnë më shumë sesa gjykojnë. Ata nuk janë ndryshe sepse dinë më shumë, por sepse ndiejnë më thellë.

Leximi nuk mbush vetëm bibliotekën e mendjes; ai ndërton karakterin. Çdo libër lë një gjurmë të vogël në shpirt, derisa një ditë ai shpirt bëhet më i butë, më i urtë dhe më i ndjeshëm.

Njerëzit që lexojnë nuk nxitojnë të japin përgjigje. Ata dinë se e vërteta ka shumë këndvështrime dhe se pas çdo njeriu fshihet një histori që nuk shihet me sy.

Ata nuk impresionohen lehtë nga zhurma, sepse janë mësuar të dëgjojnë heshtjen. Nuk magjepsen nga pamja e jashtme, sepse kanë mësuar të kërkojnë thelbin. Për ta, pasuria më e madhe nuk është ajo që zotëron, por ajo që ke ndërtuar brenda vetes. Pikërisht për këtë arsye janë më të duruar, më të sjellshëm dhe më të gatshëm të falin.

Njerëzit që lexojnë nuk jetojnë vetëm për veten. Ata marrin nga çdo libër një copëz urtësie dhe e kthejnë atë në mirësi, respekt dhe dashuri për të tjerët. Janë ata që gjejnë gjithmonë një fjalë shprese, një këshillë të mençur ose një dorë të shtrirë kur dikush ka nevojë. Ata e dinë se forca nuk qëndron te zëri i lartë, por te fjala e mençur dhe zemra e madhe.

Në një shoqëri ku shpesh vlerësohet shpejtësia më shumë se mendimi, njerëzit që lexojnë zgjedhin të ndalen, të reflektojnë dhe të kuptojnë. Kjo i bën më të lirë nga paragjykimet, më të pasur në mendime dhe më të fortë përballë vështirësive.

Ata nuk e humbasin lehtë shpresën, sepse çdo libër u ka mësuar se edhe pas kapitullit më të errët vjen një faqe e re.

Prandaj, njerëzit që lexojnë rregullisht janë ndryshe. Ata nuk dallohen nga fjalët që thonë, por nga qetësia që përcjellin, nga respekti që tregojnë dhe nga drita që mbajnë në shpirt.

Sepse njeriu që lexon nuk ndryshon vetëm mendjen e tij; ai ndryshon mënyrën si sheh botën dhe, pa e kuptuar, bëhet arsyeja që edhe bota rreth tij të bëhet pak më e mirë.