Nga Luan Rama

Dy poezi për Feliçeta Jakoel nga fondi i poezive të mia: – me rastin e ditëlindjes së mikes tonë të dashur!

Feliçeta…

Eja Liçi, luaj tani,
vëre shpirtin tënd mbi tastierë
dua të të dëgjoj tani si dikur,
mbi pianon tënde të vjetër veshur në velur
luaj e dashur me gishtërinjtë e tu të bukur
me gjithë dashuritë dhe bohemitë e kësaj jete,
luaj, mos pusho, ashtu si gjithnjë
me një Hendel dehës
dhe gjithë trishtin e shpirtit,
bemoli yt është një dashuri e pafund,
është syri yt më i bukur se hëna e plotë,
dua të të dëgjoj sot, ty dashuria jonë e parreshtur,
kënga që n’a zgjonte gjithnjë në ag,
luaj Liçi, kërce mbi tastiera
pasi shpirti yt është një këngë e pambarimtë,
ti Liçi gjithnjë ke luajtur veç dashuri,
sytë e tu janë sytë e vetë dashurisë,
është gjaku yt që shkon diku
për të kënduar dhe njëherë dashurinë e kësaj bote,
gjaku ynë i ëmbël që di të luash veç “dashuri”…

***

Të pashë në ëndërr
luaje piano në mes të natës që të tjerët të flinin,
luaje pa parë akrepat e orës së vjetër,
mbyllje sytë dhe luaje me mall, në dehje,
me gishtërinjte që binin lehtë
mbi dashuri jete dhe njëmijë fytyra,
të gjallësh dhe të vdekurish,
mbi mijra sy që të kanë adhuruar,
të pashë në ëndërr
duke luajtur piano gjer në ag
fqinjët e përgjumur kishin hapur dritaret
të dëgjonin sonatën tënde,
një sonatë hëne e mjalti,
kishe vite pa luajtur,
piano dergjej tutje në trishtin e madh të gishtërinjve të tu…
të pashë në ëndërr
ti luaje përsëri Mozart
si atëherë në stinë lulëkuqesh.