Megjithëse duhet të dimë që ato lindin nga dhimbja.

Perla krijohet në një guackë deti që është lënduar nga një kokërr rërë që ka hyrë në brendësinë e saj.

Një guackë deti që nuk është lënduar nuk mund të prodhojë perlat.

Në pjesën e brendshme të guackes se detit ka një substancë të quajtur “Nacre” dhe kur një kokërr rërë hyn në të, e mbulon atë me shtresa të nacrit për ta mbrojtur veten.

Si rezultat, formohet një margaritar i bukur dhe i shkëlqyeshëm.

* A u ndjeve i lënduar nga fjalët ose veprimet e dikujt?

* A jeni akuzuar se thoni gjëra që nuk i keni thënë kurrë?

* A janë refuzuar apo tallur per idetë tuaja?

* A ju fajësuan që keni bërë diçka që nuk keni bërë?

* A keni vuajtur ndonjëherë goditjet e indiferentizmit?

* A ju lënduan ata njerëz që më së paku prisnit?

* A nuk ju vlerësojnë ashtu siç e meritoni vërtet?

Prandaj, fal dhe bëj një perlë nga plaga jote.

Mbuloni plagët tuaja me shtresa të ndryshme dashurie, mbani mend se sa më shumë të jetë e mbuluar plaga juaj, aq më pak dhimbje do të ndjeni.!

Përkundrazi, nëse nuk e mbulon me dashuri, kjo plagë do të mbetet e hapur, do të të dëmtojë çdo ditë, do të infektohet nga pakënaqësia dhe hidhërimi dhe madje edhe më keq, nuk do të shërohet kurrë.

Në shoqërinë tonë, ne mund të shohim “guacka të zbrazëta” jo sepse nuk janë lënduar, por sepse nuk ishin në gjendje të falnin, të kuptonin dhe ta shndërronin dhimbjen në një perlë.

“Një perlë është… një plagë e shëruar me dashuri”.

Marrë nga Faqja në Facebook e Pranvera Dervishaj