Nga Isidor Koti

Edhe kur dielli nuk të ngroh,
dhe askush nuk do të t’shohë,
mbaji duart bashkë, mos nguro,
kokën mos e ul, mos u dorëzo.

Ti mund t’ia dalësh dhe në humbje,
forcën fshehur mban në gji,
edhe pak çdo plagë do jetë shëruar,
ndaj s’ke arsye për tu dorëzuar.

Prit pritjen e mirë me dëshirë,
që vjen ditën tjetër pa gdhirë,
jeta është e gjatë, rruga e vështirë,
mos u dorëzo, shpejt do jesh mirë.

Dita lind e drita është e bardhë,
i padorëzuar, i fituar, trim i rrallë,
këtu nuk ishe, e u ktheve te ne,
mirë se erdhe përsëri në shpresë.