Nga Mimoza Prifti

Urrejtja eshte armiku i Paqes!

Le te jemi me te ngadalshem ne emocionet negative, ne zemerim e ne urrejtje bashkeatdhetare te mi te dashur!

Zemerimi eshte nje emocion i natyrshem, jo pozitiv sigurisht, por te ushqesh dhe te ngelesh peng i zemerimit eshte zgjedhje.

Zgjedhje qe me kohen kapercen kufijte e zemerimit duke te kthyer peng te urrejtjes.

Urrejtja kronike ka efektin e droges, kthehet ne patologji psikologjike.

Urrejtja i ka rrenjet ne nje femijeri jo te lumtur, ne traumat jetesore, ne xhelozine apo ziline konstante, ne inferioritetin e mbarsur, ne zhgenjimet familjare apo te karrieres, ne deshirat apo qellimet e parealizuara.

Demonizimi i tjetrit permes emocionit te pakontrolluar paranoik, permes narcizmit te theksuar flet shume me shume per urryesin se sa per te urryerin.

Urrejtja fillon ne zemer, ate helmon te paren, e me pas helm derdh gjithandej, duke ndare, shkaterruar e vrare gjithcka te bukur e njerezore.

Urrejtja fillon aty ku perfundon llogjika, aty ku egua kapercen deshiren per bashkepunim, harmoni e zhvillim.

Urrejtja lind aty ku rresht ndjeshmeria dhe dashuria njerezore, duke vazhduar aty ku shpirtrat zaptohen lehte nga tundimi i urrejtjes.

Urrejtja eshte satanike, eshte vdekja e humanizmit.

Urrejtja kolektive ushqen axhenda te caktuara vrastare, axhenda qe neser do te kene viktime dhe vete urryesin.

Mos helmoni mendimet, fjalet dhe veprimet tuaja miq te dashur, absolutisht asgje e mire nuk vjen nga urrejtja.