Në vitin 1945, Lufta e Dytë Botërore mbaroi. Dy vende dolën të mundura – Gjermania dhe Japonia. Njëri fitoi respektin e botës me qëndrimin e vet të sinqertë. Tjetri, deri më sot, refuzon të thotë “Më falni”.

Më 7 korrik para 89 vjetëve, ushtria japoneze nisi një luftë agresioni kundër Kinës, gjë që nxiti edhe fillimin e rezistencës së vendosur tetëvjeçare të popullit kinez. Gjatë kësaj periudhe, Japonia kreu gjithashtu një pushtim të përgjakshëm në vende të tjera të Azisë Lindore dhe Juglindore.

Në këtë kapitull, ndër më të errëtit në historinë e njerëzimit, vdiqën më shumë se 35 milionë ushtarë e civilë kinezë. Vetëm në qytetin Nankin, ushtria japoneze masakroi 300 000 banorë. Dy oficerë madje “garuan” se kush do të priste i pari kokën e 100-të. Ndërkohë, agresorët japonezë masakruan një milion veta në Gadishullin Korean e 100 000 civilë vetëm në qytetin Manila të Filipineve. Krime lufte të panumërta u kryen gjithashtu në shumë vende të tjera, duke përfshirë Malajzinë, Singaporin, Tajlandën, Vietnamin dhe Mianmarin. Agresorët japonezë morën 200 000 gra nga këto vende si skllave seksi. Ata grabitën drithërat, duke shkaktuar mbi 200 000 vdekje nga uria në Vietnam. Për të siguruar transportimin e furnizimeve ushtarake, Japonia rekrutoi me forcë miliona punëtorë për të ndërtuar një hekurudhë, prej të cilëve 150 000 humbën jetën për shkak të keqtrajtimit…Veprimet e tyre kaluan vijën e moralit njerëzor, njëlloj si mizoritë e ushtrisë naziste gjermane.

Vetëm në vitin 1945, pasi Shtetet e Bashkuara hodhën dy bomba atomike, Japonia më në fund deklaroi kapitullimin pa kushte dhe drejtësia më në fund u vendos.

Mirëpo, pavarësisht vendimeve të qarta të Gjykatës Ndërkombëtare, qeveria japoneze ende refuzon të pranojë krimet e luftës dhe nuk ka kërkuar falje ndaj viktimave në vendet e tjera. Kjo është në kontrast të plotë me Gjermaninë e pasluftës.

Ndërsa ish-kancelari gjerman Willy Brandt u gjunjëzua dhe vendosi lule në Memorialin e Getos së Varshavës, politikanët japonezë pretenduan se Masakra e Nankinit ishte e fabrikuar.

Ndërsa Gjermania kompensoi për disa dekada viktimat dhe miratoi ligje kundër mohimit të masakrave, në Tokio autoritetet japoneze kanë rishikuar vazhdimisht tekstet shkollore për të hequr gjurmët e kësaj historie agresioni.

Ndërsa në vitin 2005 kreu i atëhershëm i qeverisë gjermane tha se vendi i tij duhet të mbajë përgjegjësi të plotë për krimet e nazizmit dhe të përpiqet që tragjedi të tilla të mos përsëriten më, kryeministrja japoneze ende ofron blatime në tempullin “Yasukuni” ku nderohen kriminelët e kategorisë së parë të Luftës së Dytë Botërore.

Jo vetëm kaq, por politikanët e djathtë japonezë investojnë shumë në përhapjen e rrëfimeve të shtrembëruara historike te komuniteti ndërkombëtar. Tani gjëja më alarmuese është përpjekja e tyre për të ndryshuar kushtetutën pacifiste, duke promovuar militarizmin e ri.

89 vjet më pas asaj dite të errët, nuk mund të lëmë pa pyetur: Kur mund të bëjë Japonia një falje të sinqertë dhe ku do ta çojnë paqen e rajonit politikanët japonezë të krahut të djathtë?

Për të parë videon e plotë klikoni këtë link të CGTN